Category

Mijn Verhaal

Mijn Verhaal

Het afvallen

September 2015; ik sta op de weegschaal en zie het getal van 120 kilo waar ik echt niet blij van word en van mijn spiegelbeeld word ik nog minder blij. Kleding uit zoeken met damesmaat 52 vind ik enorm lastig. En het past zo niet bij hoe ik me voel. Het moet eraf!

Maar ja waar begin je? Ik weet van programma’s die ik zag op tv dat ik minder calorieën moet eten en ik moet zeker weer gaan sporten. Dus ik ga naar gewoon aan de gang. Je moet ergens beginnen. Ik besluit om 1700 calorieën per dag te gaan eten (wat achteraf gezien voor iemand met mijn gewicht veel te weinig is, dus niet doen) en ik ga 3x in de week (hard)lopen. Het hardlopen kan ik in het begin niet langer dan een seconde of 20 dus het is meer wandelen dan lopen maar ik ga 3x in de week een uur. En de eerste maanden vliegen de kilo’s er werkelijk af.

Het zakkende getal op de weegschaal is verslavend en enorm motiverend. De eerste mijlpaal is onder de 100 kilo komen. 2 getallen op de weegschaal, poeh dat is lang geleden! Mijn doel is om dit voor het einde van het jaar te redden. Ik ontdek tae Bo filmpjes op YouTube en besluit ook dat te gaan doen naast het lopen. 3 kwartier á een uur lopen en dan nog 20-30 minuten filmpjes op YouTube mee doen. Qua eten houd ik me enorm strikt aan mijn gestelde calorieën en eet heel veel groenten en fruit. Cheat days doe ik niet aan, ik ben ontzettend gemotiveerd om mijn gestelde doel te behalen.

Januari 2016 en de eerste 22 kilo zijn eraf.

Het doel om onder de 100 te raken voor 2016 is makkelijk gehaald. Ik ga gewoon door met mijn ding en omdat ik zo ontzettend graag wil heb ik nergens moeite mee. Mijn man en kids steunen me enorm en snappen dat er geen eten meer in huis is wat een verleiding kan vormen.

Elke 2 maanden moet ik een nieuwe garderobe kopen omdat alles steeds om me heen zwabbert, en daar word een shopverslaafde erg blij van. De weegschaal gaat met een sneltreinvaart naar beneden en ik geniet enorm van mijn nieuwe lijfstijl. Het sporten geeft me enorm veel energie en ik kan steeds langer achter elkaar rennen. Voor de zomer besluit ik mijn calorieën iets op te voeren naar 1900 per dag. Het gaat nog steeds heel erg snel en omdat ik rap op mijn doel af ga lijkt het me slim iets af te gaan remmen.

September 2016, precies een jaar nadat ik begonnen ben tik ik op de weegschaal de 74 kilo aan. Mijn BMI getal geeft gezond aan! Wat een mijlpaal. Maar helemaal gelukkig ben ik nog niet. Is dit het? Ik ben naar mijn zin nog steeds iets te zwaar en ik weet zeker dat er meer uit te vallen haalt. Ik besluit nog wat meer af te gaan vallen. Met weer bijgestelde calorieën gaat het getal op de weegschaal langzaam omlaag tot ik in januari 2017 de 70 kilo aan tik, 50 kilo is eraf!! Omdat het geen lijnen is wat ik doe maar een gewijzigde levensstijl heb ik daarna geen moeite met op gewicht te blijven. 

In de zomer van 2017 besluit ik met krachttraining te gaan beginnen om mijn lijf wat meer vorm te geven. Ik zet het hardlopen daarom op een heel laag pitje en we schaffen wat attributen aan om thuis te kunnen gaan fitnessen. Ik sport nog steeds 3x in de week maar al snel hoog ik dat op naar 4x in de week. Het fitnessen bevalt me zo enorm goed! Langzaam zie ik de vormen van mijn lijf veranderen terwijl mijn gewicht blijft schommelen rond de 70 kilo. Ik ben dus duidelijk spiermassa aan het opbouwen.

Inmiddels is het alweer het einde van 2018 en heb ik zoals alle mensen die veel af vallen verschillende fases door gemaakt tijdens het stabiliseren van het gewicht. Van het niks meer durven eten omdat ik bang ben om aan te komen. Tot heel veel eten, dan schuldig voelen en dat weer goed maken met bewegen. Om uiteindelijk te eindigen met een balans.

Ik ga regelmatig uit eten en drink ook af en toe weer alcohol zonder dat ik daarna spijt heb of bang ben om aan te komen. Doordeweeks houd ik nog steeds bij hoeveel calorieën ik eet. Ik voel zelf nog niet goed aan wanneer ik genoeg heb gehad. Ik hoop dat dit in de toekomst nog wat beter zal gaan. Door het fitnessen is de vorm van mijn lichaam erg veranderd. Van een appel met het meeste gewicht op de buik naar een zandloper. Er is nog maar 1 ding dat me dwars zit en dat is losse huid. Helaas kom je daar niet onderuit bij zoveel afvallen. Met kleding aan ziet niemand het bij me maar naakt voor de spiegel kan ik wel huilen. Het zijn vooral mijn buik en borsten, de rest valt gelukkig wel mee.

Op zoek naar een plastisch chirurg dus die dat kan fiksen.

No Comments
Mijn Verhaal

Hoe ik te zwaar werd

Als kind was ik niet te zwaar en zelfs heel sportief. Ik heb jaren lang aan paardrijden en synchroon zwemmen gedaan.
Ik kwam pas aan dat ik mijn man leerde kennen op mijn 18e. Ik sportte toen nauwelijks meer en we zaten wel erg vaak bij de Mac Donalds. De kilo’s kwamen er langzaam bij ons beiden aan. 
Toen ik op mijn 19e 94 kilo woog met een lengte van 173 cm voelde ik me daar totaal niet prettig bij. Mijn man was inmiddels ook veel te zwaar en we besloten samen af te gaan vallen. We gingen naar de sportschool waar ik aan groepslessen mee deed. Het afvallen ging onwijs snel maar op een hele slechte manier. Ik nam dieetpillen en at daardoor bijna niks meer en rookte ook nog eens als een ketter. Binnen een korte tijd woog ik 72 kilo maar had ik constant hartkloppingen door de dieetpillen en kreeg ik bijna niks binnen. Het is dus niet raar dat ik dat niet kon vast houden.

Niet lang daarna werd mijn vader ernstig ziek. En vlak voor mijn 21e verjaardag overleed hij aan kanker.Ik stopte met sporten en roken en ging mijn verdriet weg eten. Binnen een korte tijd woog ik 110 kilo en was ik zwaar depressief. Ik wilde eigenlijk mijn bed niet uit komen en had enorme vreetbuien. Terug kijkend stopte ik dan duizenden calorieën in zo’n bui naar binnen. Niet zo gek dat ik veel te zwaar was.

Het heeft jaren geduurd voordat ik uit de depressie kwam, maar van afvallen was er daarna geen sprake. Mijn hoofd stond er helemaal niet naar en ik vond het ook niet belangrijk.

We besloten voor een kindje te gaan en op mijn 27e beviel ik van onze oudste zoon Mark. Hij was geen makkelijke baby en huilde heel veel. Ook later waren er veel zorgen en dat kostte veel energie. Dat Mark 4 jaar oud was werd onze jongste zoon Chris geboren. Ik ging volledig op in het zorgen van de jongens en cijferde mezelf helemaal weg. Zij waren het allerbelangrijkste en als het met hun goed ging dan ging het met mij ook goed. Dat ik veel te zwaar was interesseerde me eigenlijk niet. Ik was daar totaal niet mee bezig en ik groeide langzaam naar de 120 kilo toe.

Ik werkte thuis en dat Chris 2 jaar oud was, was dit eigenlijk niet meer te combineren. Hij haalde alles overhoop en van werken kwam er eigenlijk niks terecht. We besloten hem naar een gastouder te laten gaan terwijl Mark op school zat zodat ik dan rustig kon werken. Ik was toen ineens alleen thuis zonder kinderen om voor te zorgen. En ik kon ze daardoor op die tijden ‘los laten’. Hoewel ik wel aan het werk was gaf dit bij mij een ongelooflijke verschuiving. Ik voelde me binnen korte tijd zo enorm goed! Het was een enorme verandering, maar het zorgde er ook voor dat ik van mezelf schrok in de spiegel. De vrouw van 120 kilo die ik zag in de spiegel paste niet meer bij hoe ik me voelde. Het was dus ineens hoog tijd voor verandering. En ik moest en zou gaan afvallen zodat mijn spiegelbeeld weer zou gaan passen.

No Comments